← Terug naar overzicht

Een doodgewone nacht in de Nobelstraat

Als je al eens in Utrecht bent uitgegaan, dan ben je er ongetwijfeld geweest. Als je mensen in Utrecht kent, dan heb je er ongetwijfeld van gehoord. De immer bruisende Nobelstraat kronkelt als een onvermoeibare slang door het Utrechtse nachtleven. Het verhaal van een nacht in de Nobelstraat, wat ook zomaar jouw verhaal zou kunnen zijn.

20:53

De tafel is leeg, de afwas is gedaan en je hebt een heerlijke vers gezette kop koffie uit je Nespresso-apparaatje achter de kiezen. Zo een waarvan, ondanks de verwoede pogingen van Nespresso om hun cups naar koffie te laten smaken en welke soort je ook probeert, de metaalachtige nasmaak nooit zal verdwijnen. Het is een donderdagavond en je vrienden staan elk moment bij je op de stoep. Een kratje pils staat al koud en je schaaft je Spotify-playlist voor de avond nog even bij.

23:12

Het is overvol in je woonkamer en een paar van je maten zijn noodgedwongen op een gekantelde krat gaan zitten. Er wordt druk gemext (populair dobbelspel onder studenten) of gekaart met als doel het recht verdienen een biertje aan je vrienden uit te delen. Het bier vloeit rijkelijk en de speaker staat, ondanks de afspraak met de buren, nét iets te hard.

00:30

Je hebt aangekondigd om te vertrekken, maar je bent allang niet meer verbonden met je eigen speaker en opeens schalt “Zij gelooft in mij” met maximaal volume door de speakers. Wat kunnen mij die buren ook schelen, denk je en iedereen zingt het nummer foutloos en uit volle borst mee.

01:04

De Nobelstraat is in zicht, je parkeert je fiets met dubbel slot tegenover de Stadsschouwburg en zet koers richting feestcafé de Kneus. De legendarische kroeg waar vele relaties zijn begonnen en nog meer zijn geëindigd. Het is zoals gewoonlijk stampvol en de “hitjes”, zoals dat in studentenjargon wordt genoemd, schallen uit de speakers. Na het derde opeenvolgende nummer van de Gebroeders Scooter en het zuurstoftekort dat je al 15 minuten parten speelde, is het tijd om naar de volgende stop te gaan.

02:17

De kroeg met de mooiste naam van allemaal, de Jaloezie, is gelegen op zo’n 15 koprollen van de Kneus. Het is hier doorgaans wat rustiger dan in de Kneus, maar dat komt de sfeer juist ten goede. De Jaloezie staat bekend om zijn beruchte theepotjes gevuld met een oneindige voorraad aan gezelligheid. Je bestelt er een en roept drie vrienden bij je om gezellig een kopje thee te drinken…

02:58

Je bent nu precies 15 minuten al je vrienden kwijt, de Kneus lijkt overvol en de Jaloezie heb je ondertussen wel gezien. Je steekt de straat over en wandelt de Vrienden binnen. De grootste kroeg in de Nobelstraat. Als de verloren zoon word je onthaald door je vrienden en degenen die nog geen rondje hebben gehaald lossen die nu in. Je ziet de vlam uit je werkgroep waarvan je de naam niet eens weet, maar de alcohol besluit haar toch om een dans te vragen.

04:27

Een illusie armer, maar een ervaring rijker strompel je de Vrienden uit. Ze had een vriend. Onderweg naar je fiets worden er van alle kanten fietsen voor een meer dan schappelijke prijs aangeboden, maar je betwijfelt of je überhaupt nog kan fietsen. Een vriend van je wil nog een broodje döner scoren bij een van de vele eettenten die tot het ochtendgloren geopend zijn. Dat had je gister ook al gedaan en af en toe moet je streng voor jezelf zijn. Het fietsen blijkt aardig te gaan en 10 minuten later val je zonder je wekker te zetten in een heerlijke droomloze slaap. Dat was me het avondje wel weer, dacht je nog bij jezelf.

Meer studentennieuws

zomerse recepten
Flatlay van een feesttafel met versieringen
Abonneren op